اسلام آباد غرب:اسلام‌آباد غرب یکی از شهرهای استان کرمانشاه و غرب ایران است. شهرستان اسلام آبادغرب دومین شهرستان استان کرمانشاه از نظر وسعت و جمعیت می‌باشد.شهر اسلام آباد در گذشته روستایی به نام هارون آباد بود و یکی از آبادی‌های بخش باوندپور محسوب می‌شد. در سال ۱۳۱۴ نام آن به شاه آباد تغییر یافت و پس از انقلاب ۵۷، اسلام آباد نامیده شد.اسلام آبادغرب دارای تاریخی بسیار کهن می‌باشد که اسناد و منابع بسیاری این قدمت را ثابت می‌کنند. که یکی از این ادله نام ئاروینیاوا می‌باشد که به اشتباه «هارون آباد» خوانده می‌شود. نژاد ساکنین شهر کرد و از ایل کلهر می‌باشد. تمامی ساکنین شهر به زبان کردی سخن می‌گویند. البته در ترکیب جمعیتی شهر از طوایف دیگری چون: گوران، زنگنه، سنجابی و... زندگی می‌کنند که کمتر از  10% جمعیت شهر را شامل می‌شوند و اکثریت قریب به اتفاق جمعیت شهر از تیره و طایفه‌های مختلف ایل کلهرند.از ساکنان اصلی این شهرستان می توان به طایفه های: منصوری یامسیوری، نوادگان خانمنصور کلهر، مومه ای، قوچمی، قلخانی، باسکله ای، زینلخانی، رجب (چالاوبکر) و ....که از ایل کلهر ایوان غرب و بیشتر از هفت ماله بان سیری می باشند، که از گذشته های دور در این ناحیه حضور دارند .زبان تمامی ساکنین شهر کردی است و به گویش و لهجه‌های مختلف آن صحبت می‌کنند.  اکثر مردمان شهر مسلمان و بر آئین شیعه اثنی عشری اند. اما اقلیتی از شهر نیز پیرو آئین یا دین یارسان می‌باشند که عموما جزء طوایف گوران، قلخانی و سنجابی می‌باشند و همچنین برخی از ساکنان اهل سنت و تعداد انگشت شماری نیز یهودی و مسیحی می‌باشند.

جوانرود:شهرستان جَوانرود (به کردی: جوانڕۆ، Cwanrro) از شهرستان‌های استان کرمانشاه در غرب ایران است. مرکز این شهرستان شهر جوانرود (قلعه) است.این شهر در شمال غرب استان کرمانشاه واقع شده است. براساس آمار سال 1385 جمعیت این شهرستان 272524 نفر می باشد.آب و هوای این شهر از نوع معتدل کوهستانی بوده و از مناطق خوش آب و هوای استان کرمانشاه به شمار می‌رود. شهر جوانرود در درون یک دره واقع شده است و کوهستانی می‌باشد به طوری که کوه شاهو به صورت دیواره‌ای در حدود 4 کیلومتری شمال آن قرار گرفته است از مناطق تفریحی این شهر می‌توان بوستان هلانیه را نام برد که در شمال این شهر واقع شده اشتزبان مردم جوانرود یکی از شاخه‌های زبان کردی سورانی به نام جافی است و کیش مردم جوانرود سنی شافعی است.بازارچهٔ مرزی شهر مهم‌ترین منبع در‌آمد مردم این شهر است. از دیگر منابع درآمد مردم این دیار کشاورزی، دامداری و ارایه خدمات شهری است.

پاوه:پاوه (به کردی: پاوه‌) یکی از شهرهای شمالی استان کرمانشاه و مرکز شهرستان پاوه است که در مجاورت مرز ایران-عراق قرار دارد. به دلیل ساختار پلکانی، پاوه ملقب به شهر هزارماسوله‌ است.از شهرهای نزدیک به پاوه می‌توان شهرهای جوانرود، روانسر، مریوان و منطقه شهرزور عراق را نام برد.منطقه‌ای که پاوه در آن واقع است بسیار خوش آب و هوا است و در کنار کوهستان اورامانات قرار گرفته‌است.ساکنین این شهر کرد بوده و به دو گویش هورامی و سورانی (جافی) تکلم می‌کنند. هورامی‌ها بومیان اصلی شهر بوده و به گویش هورامی تکلم می‌کنند که به عقیده برخی یکی از گویش‌های زبان کردی است.جاف‌ها عموماً در روستاهای اطراف شهر پاوه زندگی می‌کنند که در سالهای اخیر تعداد زیادی از آنها به شهر پاوه مهاجرت کرده‌اند. شهر پاوه همکنون در اثر توسعه شهری به روستاهای اطراف خود شامل دوریسان، چورژی، نوسمه، بندره و نوریاب متصل شده‌است. اگرچه روستاهای نامبرده به صورت رسمی در محدوده شهرداری پاوه قرار ندارند.مردم پاوه وجه تسمیه پاوه را از نام پاو سردار یزدگرد سوم می‌دانند، این سردار مورد احترام مردم اهالی قرار گرفت و بعدها به خاطر تجلیل این ناحیه پاوه نامیده شد. پس از اسلام فاوج نام گرفت سپس به پاوه تغییر نام یافت.

سرپل ذهاب:سرپل ذهاب یکی از شهرهای استان کرمانشاه ایران است. این شهر  در منتهی الیه شیب ارتفاعات زاگرس بر سر راه بین‌المللی تهران – بغداد موسوم به جاده کربلا واقع گردیده‌است. این شهر مرکز شهرستان سرپل ذهاب است. اين شهرستان با قدمتي بالغ بر 2800 سال قبل ازميلاد حضرت مسيح با فاصله 665 کيلومتري از تهران واقع گرديده‌است و از شهرستانهاي مرزي و باستاني و زر خيز استان کرمانشاه است. اين شهرستان هم اکنون نيز يکي از مهم‌ترين مناطق استان کرمانشاه را تشکيل مي‌دهد. صنايع دستي شهرستان سرپل‌ذهاب‌را ‌قالي، گليم و جاجيم که محصولات آن‌ها با نقش هاي زيبا و مرغوب تزيين‌داده مي شوند تشکيل مي‌دهند. جمعیتی از مردمان کلهر ایوان غرب از زمان های گذشته در این شهرستان به ویژه در شهر سرپل و دهستان های قلعه شاهین و دیره حضور دارند. اين شهرستان از شمال به شهرستان جوانرود، از غرب به شهرستان قصرشيرين و کشور عراق، از شرق به شهرستان اسلام آباد و از جنوب به شهرستان گيلان غرب محدود شده‌است.

قصر شیرین :یکی از شهرهای استان کرمانشاه در غرب ایران است.این شهر مرکز بخش مرکزی شهرستان قصر شیرین است و در نزدیکی مرز عراق قرار گرفته‌است.قصر شیرین به دلیل نخل‌های بلند و همچنین محصولات متنوع کشاورزی مورد توجه بوده‌است. این شهر از دیرباز مکانی برای هم زیستی اقوام و مذاهب مختلف ازقبیل(شیعه سنی یهودی زرتشتی اهل حق)بوده‌است. لازم به ذکر است در اطراف قصر شیرین منابع نفت نیز وجود دارد.علت نامگذاری این ناحیه به قصر شیرین، احداث کاخی برای شیرین همسر مسیحیخسرو پرویز در این محل بوده‌است.قصر شیرین از شهرهای قدیمی و تاریخی استان است و بنای آن را در آثار تاریخی و ادبی به خسرو پرویز نسبت می‌دهند وی در زمان پادشاهیش باغی وسیع با قصرهایی دلپذیر که متناسب با آب و هوای زمستان این ناحیه بود در این شهر بنا نهاد. پس از حمله تازیان به ایران قصرهای خسرو پرویز به کلی ویران گشت. تا سال ۱۲۷۰. ق، قصرشیرین قصبه کوچکی بیش نبود.

گیلانغرب:شهرستان گیلانغرب از توابع استان کرمانشاه با جمعیت ۷۰ هزار نفر که بیشتر آن در روستا و مناطق عشایرنشین سکونت دارند. این شهرستان در جنوب استان کرمانشاه واقع شده‌است و مرکز آن شهر گیلان غرب است. سرمست دیگر شهر آن است. بیشترین معادن قیر طبیعی ایران در گیلانغرب است. شغل اصلی مردم گیلانغرب به خاطر موقعیت خاص آب و هوایی منطقه و همچنین زمین‌های حاصلخیز. کشاورزی و دامداری است.نام این ناحیه در گذشته عمله بوده‌است در زمان رضا شاه به واسطه شباهت جنگل‌های انبوه و وجود برنج زارهای آن به جنگل‌ها و برنج‌های گیلان نام آن به گیلان غرب تغییر یافت. این شهربعدازتبدیل شدن به بخش درتقسیمات سال ۱۳۱۶کشوری تابعی ازشهرستان اسلام آبادغرب بوده‌است.فعالیت فرهنگی درزمینه زبان کردی: از مهم ترین شهرها در زمینه زبان و ادبیات کردی خصوصا کردی کلهری می‌باشد.

ثلاث باباجانی:ثَلاثِ باباجانی یکی از شهرستان‌های استان کرمانشاه ایران است. این شهرستان، در سال ۱۳۸۱ به عنوان شهرستان شناخته شد. مرکز این شهرستان شهر تازه‌آباد با جمعیتی بالغ بر دو هزار و پانصد نفر می باشد است. ازگله دیگر شهر آن است. به سبب سکونت سه طایفه مهم باباجانی (باباجائی / باوه‌جانی)، قبادی و ولدبیگی، نام ثلاث به این شهرستان اطلاق شده‌است.از جاذبه های توریستی این شهر عدم وجود تاکسی در این شهر می باشد.شهرستان ثلاث باباجانی در فصل بهار طبیعت بسیار زیبایی دارد.منظره های بسیار دیدنی گردنه "سیاتایر" و "سراوژه" و "یک شبی" و ... چشم هر بیننده ای را خیره میکنند. چشمه "ریزه" که در درمان بیماری های کلیوی بسیار موثر است در این شهرستان است .

روانسر:شهرستان روانسر یکی از شهرستانهای استان کرمانشاه است. مرکز آن شهر روانسر است. جمعیت این شهرستان در سال ۱۳۸۵، برابر با ۴۵٫۳۲۴ نفر بوده‌است. شهرستان روانسر در دامنه کوه شاهو ودر شمال غربی شهر کرمانشاه واقع است.مردم این شهرستان به زبان کردیسورانی تکلم کرده و از نظر اعتقادی نیز اغلب سنی مذهب می‌باشند.سراب روانسر یکی از جاذبه‌های دیدنی استان کرمانشاه است.این سراب دیدنی واقع در شهر زیبای روانسر است.سراب روانسر منشأ اصلی رودخانه‌ایقرسوه است که یکی از بزرگترین و طویلترین رودخانه‌های استان کرمانشاه می‌باشد. این سراب از کوههای سربه فلک کشیده شاهو سر چشمه می‌گیرد.

هرسین:هَرسین یکی از شهرهای استان کرمانشاه و مرکز شهرستان هرسین است. شهر هرسین با جمعیت ۵۱٬۵۶۲ نفر در سال ۱۳۸۵  در بخش مرکزی شهرستان هرسین واقع شده‌است. از اماکن با ارزش تاریخی این شهرستان می‌توان به گوردخمه اسحاق‌وند اشاره کرد.مذهب بیشتر مردم هرسین شیعه اثناعشری است. مردم هرسین با لکی که یکی از لهجه‌های زبان کردی سخن می گویند.فاصلهٔ هرسین از تهران ۵۶۶ کیلومتر است و آب و هوایی معتدل دارد.این شهرستان از دو بخش مرکزی و بیستون  تشکیل شده است.گلیم و قالی‌های بافته شده این شهرستان شهرت جهانی دارد.بلندترین قله این شهرستان با ارتفاع ۲۷۴۹ متر در بخش بیستون و عمیق‌ترین غار خاورمیانه به عمق ۵۷۲ متر در این شهرستان قرار دارد.داستان خسرو و شیرین را به این شهرستان نسبت داده و کوه پرآو همان کوهی است که خسرو پرویز-فرهاد را به کندن آن ترغیب کرده تا شیرین را به او بدهد.

سنقر:سنقر کلمهٔ ترکی است که به‌تنهایی یا در ترکیبات مختلف در نام شهرها و روستاهای متعدد وجود دارد؛ به عنوان مثال روستای سنقر واقع در دهستان میان‌کوه بخش چاپشلو در شهرستان درگز و سنقرآباد که نام روستاهایی در اطراف کرج، باخرز و کندوان است.واژهٔ سنقر دگرگون شدهٔ سنقار است که در زبان ترکی نام مرغی شکاری است. احتمال می‌رود این پرنده در این شهرستان وجود داشته و بدین جهت این ناحیه به سنقر معروف شده‌است. قدیمی‌ترین متنی که نام سنقر بدین صورت در آن آمده، کتاب تواریخ سلاجقه است. در دوره سلاجقه امرای سنقر به نام «آق سنقر» معروف بوده‌اند. گویش مردم سنقر ترکی و کردی است.شهرستان سنقر و کلیایی در جلگه همواری واقع شده و اطراف آن را رودخانه، سبزه زار، باغات و بیشه‌زار فرا گرفته‌است و قله‌های کوه‌های آن تا اواخر تابستان از برف زمستانی پوشیده‌است.

کنگاور:کنگاور نام شهری در استان کرمانشاه است که در شرقی‌ترین قسمت این استان قرار گرفته و مرکز بخش مرکزی شهرستان کنگاور است. معبد آناهیتا دومین بنای سنگی پس از تخت جمشید در ایران می‌باشد که در شهر کنگاور قرار داردحکومت این شهر در زمان قاجار به ساری‌اصلان سپرده شد. عمارت ساری‌اصلان در مرکز شهر کنگاور همچنان پا بر جا است.مردم این شهرستان به زبان فارسی و زبان کردی با گویش لکی و کرمانشاهی صحبت می‌کنند.منطقه کنگاور دارای زمستانی سرد و تابستانی خنک می‌باشد.یکی از آثار تاریخی و دیدنی شهرستان کنگاور تپه تاریخی گودین است. این تپه در دهستان گودین در ۱۰ کیلومتری شرق کنگاور واقع شده و به لحاظ ارزش تاریخی در رده تپه‌های تاریخی همچون تپه سیلککاشان قرار می‌گیرد که دوره‌های تاریخی ایران را با نسبت دادن به این تپه‌ها دسته بندی می‌کنند

صحنه:شهرستان صحنه‌ از شهرستان‌های استان کرمانشاه در غرب ایران است. این شهرستان داری دو بخش مرکزی و دینور است. مرکز این شهرستان شهر صحنه است که در ۵۰ کیلومتری شهر کرمانشاه و در سمت استان همدان قرار گرفته‌است.اکثریت مردم صحنه دارای مذهب اهل حق می باشنداكثريت    (۹۰%) مردم شهرستان صحنه به زبان لكي و بقیه به زبان کردی سخن می‌گویند .کوچه باغی که ازخیابان شاه عباسی معلوم است یخچالی برای مردم درسال1300بوده ومردم در فصل تابستان از آن برای آب خوردن... استفاده می کردند.



تاريخ : پنجشنبه بیستم فروردین ۱۳۹۴ | 13:11 | نویسنده : احمد فتاحی |
مناطق كوهستاني كردستان و کرمانشاه و گذرگاههاي صفب العبور آن‌ها، نوع معيشت مبتني بردامداري و كشاورزي و ضرورت تحرك فراوان پا افزاري را مي‌طلبد كه سبك، راحت ، مقاوم و خنك باشد و خود عشاير، وروستاييان و جوامع نيمه شهري با امكانات موجود در منطقه قادر به توليد آن باشند. گيوه چنین پا افزاری است گیوه تا دورۀ صفویان کفش عموم مردم ایران بوده است. بنا به نوشتۀسیاحان که اروپایی، طبقات بالای جامعهکفش های تماماً چرمی و عامه مردم گیوه می پوشیدند.
گيوه را بايد يكي از جالبترين و ارزنده ترين صنايع دستي روستايي ايران دانست. اين پاي پوش قديمي كه روزگاري، بخصوص در فصل تابستان مورد استفاده فراوان قرار مي گرفت در سالهاي اخير به سبب رواج كفش ماشيني و جايگزين شدن آن بجاي پاي افزارهاي قديمي در اكثر مناطق ايران رونق و اعتبار ديرين را از دست داده ولي زيبائي و تنوع و طرحهاي متعدد گيوه آنچنان است كه هنوز هم داراي متقاضيان فراواني بوده و از استقبال قابل توجهي در فصول بهار و تابستان برخوردار مي‌باشد. گيوه كشي يكي از صنايع دستي رايج و بومي استان کرمانشاه است و به ويژه در بخش اورامانات از جمله صنايع دستي مسلط مي‌باشد. اين صنعت بومي را مي توان بر مبناي نوع توليد و محل توليد به دو بخش اصلي روستايي و شهري تقسيم كرد. دو روستاي هجيج و نودشه از بخش اورامانات جزو مراكز قريمي و مهم توليد نوع خاصي از گيوه مي‌باشد كه تخت آن كهنه اي است و به نام گيوه زيره اي شهرت دارد.
در بهترین و مرغوب ترین نوع این پای افزار تکه پارچه های پنبه ای کهنهو غیرقابل مصرف به صورت رشته های دراز به عرض حدود یک سانتیمتر بریده شدهو کنار هم قرار می گیرد و با چسب مخصوص به وسیله ابزاری که مشته نام داردکوبیده می شود. این کار در سه لایه انجام می شود و پس از فشرده شدن به شکلکف گیوه در آمده و آماده استفاده می شود.
نوع دوم، گیوه هایی با کف چرم است که در ساخت آن از زائده هاى پوست گاو وحيوانات ديگر استفاده می کنند.
سومین نوع، كه در واقع نازل ترين نوع محسوب مى شود گيوه‌هايى با کفلاستیکی است که امروزه به علت ارزانی، مصرف آن  میان گروه های کم در آمدرواج بیشتری دارد.  برای ساخت کف این گیوه عموما از لاستیک های غیر قابلمصرف اتومبیل ها استفاده می کنند .
بخشي از مواد مورد مصرف گيوه بافان در محل و بخشي ديگر از نقاط ديگر تهيه مي شود. موادي كه در محل تهيه ميشود:پوست گاو – پيه – نري گاو و نخ تابيده است. موادي كه از خارج محل تهيه ميشود عبارت است از:1 – براي گيوه هاي تخت زيره اي رنگ – پارچه نازك نخي – كتيرا – نخ تابيده ( قرقره)2 – براي گيوه هاي طرح جديد (‌تخت چرمي و پلاستيكي) ميخ پوست دباغي شده – پاشنه هاي لاستيكي – كف لاستيكي – چسب – پوست – نري گاو – پارچه نخي – موي بز.
كار گيوه كشي معمولاً در دو مرحله كارگاهي و خانگي انجام ميشود. كارهاي مربوط به تخت گيوه كه كاري مردانه است معمولاً در كارگاه و يا مغازه ها با ابزار گوناگون انجام ميشود. در مناطق شهري كارهاي مربوط به رويه گيوه توسط زنان و در خانه ها صورت ميگيرد. اين كار در روستا ها هم به دست زنان و هم به دست مردان در خانه و قهره خانه و اماكن عمومي در ايام فراغت انجام ميشود.
رنگ هايي كه در تهيه گيوه بكار مي رود عبارتند از رنگ هاي آبي، قرمز، سفيد، استخواني وسياه. رنگ هاي آبي و قرمز كه در تخت گيوه بكار برده ميشود قبلاً تخت گيوه ها فقط به رنگ سفيد بود رويه گيوه مردانه معمولاً سفيد بوده و براي بافت گيوه هاي زنانه از نخ هاي رنگين و گاه از انواع منجوق نيز استفاده به عمل مي‌آيد. رنگ سياه – رنگ موي بز اين رنگ در زير رويه قرار ميگيرد.
در کرمانشاه توليد 4 نوع گيوه معمول است : گيوه تخت آجيده که کف تخت آن بانخ پرک آج خورده است و استحکام زيادي دارد و بهترین ترين نوع گيوه به شمارمي آيد. گيوه تخت چرمي که بتدريج جايگزين گيوه هاي تخت آجيده شده است و کفآن چرم يک تکه گاوميش است. گيوه تخت پلاستيکي که ارزانترین نوع گیوه است و گيوه با رويهابريشمي که رويه آن از نخهاي ابريشمي رنگارنگ تهيه مي شود و داراي نقشهایهندسي بسيار چشمنواز است. همچنین نوعی گیوه به نام كلاش هورامي در اورامانات کرمانشاه توسط گيوه بافان هورامانبا تكه های پارچه به هم دوخته شده با روده دام به هم بافته مي شود


تاريخ : سه شنبه دهم تیر ۱۳۹۳ | 8:47 | نویسنده : احمد فتاحی |
.: Weblog Themes By VatanSkin :.